Bir Memeden Kesme Hikayesi

Dünya üzerinde bir bebeğin anne sütü alma şansının olması kadar eşşiz ve güzel başka bir şey yoktur herhalde... Ama işte "her güzel şeyin bir gün mutlaka sonu gelir" mottosu yine işliyor ve o gün geldiğinde tüm bebekler hayattaki her güzel şeyin sonsuza kadar sürmeyeceğini öğreniyor. Bizim için de 2014 Ekim'inin son haftası bu gerçeği idrak etme, yaşama ve alışma dönemiydi. Çoğunlukla oğlumdan bahsederken "biz" yerine (bebeklerin ve çocukların bir birey olabilmesi için kendilerine ait zamirlerin kullanılmasına dikkat etmek adına), "Güney", "Güneyto" veya "oğlum"u kullanırım. Bir önceki cümlede geçen "biz" gerçekten çoğul olarak ben ve Güney anlamında. Çünkü bir memeden kesme hikayesinde ruhsal veya fiziksel açıdan etkilenen taraf sadece bebekler değilmiş onu anladım.

Annelik ve Kadınlık Üzerine...

Uzun zamandır  "anne" ve "kadın" kimliklerim üzerine düşünüyorum. Kafamda deli sorular modunda; evden işe-işten eve gidip gelirken, günlük yaptığım işleri, rutinlerimi, çocuktan önceki yaşamımı, boş zaman kavramını, yapmak isteyipte yapamadıklarımı, planladığım şeylerin plan çizelgesine baş kaldırması üzerine afallamalarımı ve nicelerini alıp veriyorum. Kafada al-ver yapmak ata sporlarımızdan olduğu için, al-verlerin bir olgunluğa ulaşıp sonuca varması bir süreç alıyor ister istemez...

Baktım olacak gibi değil, bu al-verlerin bir sonu yok...Şimdiye kadar ne aşama kaydettim oturup yazayım dedim.

Eşim ve ben 5 yılın sonunda çocuk yapmaya karar verdiğimizde işlerin bu kadar zor olacağını tahmin edememiştik her ebeveyn gibi....Benim feminik yönüm ve eşimin bu yönüme duyarlılığı bazı sorunları daha kolay atlatacağımızı düşündürmüştü bana...sonuçta evde bir görev ve iş paylaşımı vardı ve bu çocuk olunca da böyle devam edecekti...bu noktada yaşanan bazı şeylerde sevgili murphy'nin eli olsa da işler pekte umduğumuz gibi gitmedi.